میوه ها و خواص آنها
میوه ها و خواص آنها
انگور (عنب)
1. بهترین نوع آن، سفید، رسیدة شیرین و بزرگ دانة آن است که پوست آن نازک و تخم آن کوچک باشد.
2. انگور انواع مختلفی داشته و بهترین و لطیفترین آنها شامل عسکری، صاحبی، مثقالی، فخری، خلیلی و کشمشی میباشد.
3. طبیعت انگور رسیده در آخرِ اول، گرم و تر ...
میوهها و خواص آنها
انگور (عنب)
1. بهترین نوع آن، سفید، رسیدة شیرین و بزرگ دانة آن است که پوست آن نازک و تخم آن کوچک باشد.
2. انگور انواع مختلفی داشته و بهترین و لطیفترین آنها شامل عسکری، صاحبی، مثقالی، فخری، خلیلی و کشمشی میباشد.
3. طبیعت انگور رسیده در آخرِ اول، گرم و تر میباشد و بعضی انگور بسیار شیرین را تا دوم، گرم و تر دانستهاند.
4. انگور از نظر غذائیت از بهترین میوهها میباشد.
5. چاق کننده و مقوی بوده و موجب تولید خون صالح و خوب میشود.
6. از خواص انگور جالی بودن و سریعالانحدار بودن آن میباشد ولی میتواند سبب نفخ شود.
7. مصرف انگور تازه مضر بوده و باید یک تا دو روز بعد از چیده شدن مصرف گردد.
8. نوشیدن آب سرد بعد از انگور بینهایت مضر بوده و سبب فاسد شدن آن، استسقاء و تبهای عفونی میشود.
9. انگور برای معدههای سرد و باد دار معدة رطبة ریحیه؟ مضر بوده و اصلاح آن با رازیانه و زیره میباشد.
10. مفسد آن و مورث استسقاء و تبهای عفن. و انگور مضر معدة رطبة ریحیه. مصلح آن زیره و رازیانه.
مویز (زبیب)
1. بر حسب انواع انگور مختلف بوده و بهترین آن پرگوشت، بزرگ، شیرین و کم دانة آن بوده و برعکس، نوع خشک، کم گوشت و پردانة آن بدترین نوع مویز میباشد.
2. طبیعت آن بر حسب انواع انگور مختلف میباشد. مویزی که از انگور سفید تهیه میشود گرمی آن کمتر از سیاه آن میباشد.
3. مویز سبب تقویت کبد شده و چاق کننده نیز میباشد.
4. در سردمزاجها موجب تحریک غریزه جنسی میگردد.
غوره (حصرم)
1. طبیعت مطلق آن (از هر نوع باشد) در اولِ دوم، سرد و در آخر، خشک بوده و و عصارة آن سرد و خشکتر از آن است.
2. غوره سبب کاهش حرارت خون و صفرا شده همچنین میتواند سبب از بین بردن صفرا شود. قامع صفرا؟
3. غوره مقطع بلغمِ تولید شده در معده بوده و کمِ آن حابس طبع و مانع انصباب مواد میشود.
4. مصرف غوره موجب تقویت کبد و بدن میشود.
5. غوره سبب برطرف شدن تشنگی و سستی اعضا میشود.
خربزه (بطیخ)
1. خربزه انواع مختلفی داشته و بهترین نوع آن لطیف، نازک، شیرین، آبدار و معطر آن است.
2. طبیعت آن در حرارت معتدل و در دوم تر و شیرین آن در اواسط درجه دوم، گرم بوده و گرمک آن در گرمی و تری معتدل است.
3. خربزه جالی، مقطع، ملطف و سریعالنفوذ بوده و سبب افزایش رطوبت مغز و بدن میگردد.
4. بازکننده سده بوده و برای استسقاء و یرقان مفید است (مخصوصاً گرمک آن).
5. خربزه موجب افزایش شیر و عرق و ادرار شده و همچنین چاق کننده نیز میباشد.
6. در مزاجهای دموی و صفراوی و مخصوصاً در مناطق گرم بسیار مضر بوده و باید از مصرف آن هنگام گرسنگی و ناشتا اجتناب کرد.
7. بهترین زمان مصرف خربزه، بین دو وعدة غذا بوده و از مصرف آن بلافاصله بعد از غذا باید پرهیز نمود.
8. مصرف آب بعد از خربزه مضر میباشد.
هندوانه (بطیخ زقی)
1. انواع مختلفی داشته و بهترین آن رسیده، شیرین، شاداب، شکننده و بیریشة آن است خواه رنگ آن زرد و عسلی و نباتی باشد خواه سرخ.
2. طبیعت آن در اولِ دوم، سرد و در آخر آن، تر است.
3. هندوانه موجب تسکین تیزی صفرا و خون شده و سبب کاهش تشنگی میشود.
4. سبب تولید خون رقیق و بلغم شیرین شده، به همین دلیل موجب افزایش رطوبت بدن میگردد.
5. مدر ادرار است.
6. جهت تبهای محرقه و غب خالص مفید است.
7. مصرف هندوانه با سکنجبین جهت یرقان و مواد صفراوی که دچار احتراق شدهاند، مفید است.
8. با شیرخشت برای تبهای گرم و دفع خلط ردی مفید است.
9. بهترین زمان جهت مصرف هندوانه بین دو وعدة غذا میباشد (زمانی که غذای وعدة اول از معده تخلیه شده است).
10. خوردن هندوانه بلافاصله بعد از غذا موجب فاسد شدن هضم میگردد.
11. مصرف ناشتای آن مخصوصاً در هوای گرم و غلبة تشنگی مضر است.
12. هندوانه در سردمزاجها موجب ضعف نیروی جنسی و درد مفاصل میشود.
خیار(قثد و قثا)
1. هر دو نوع آن سرد و تر در دوم است.
2. خوردن آن جهت تسکین حرارت صفرا و خون و التهاب احشا مفید است. همچنین دافع یرقان هم میباشد.
3. خیار سبب دفع تشنگی و شده و مدر بول نیز میباشد.
4. خیار برای سردمزاجها مضر بوده و خام کنندة غذا میباشد.
5. مصلح آن در گرممزاجها سکنجبین و در سردمزاجها سیاهدانه و زنیان و عسل و معجونهای گرم میباشد.
کدو (قرع)
1. انواع مختلفی داشته و بهترین آن سفید، شیرین و نازک آن است که ریشهدار نباشد و از نظر بزرگی و کوچکی در حد متوسط باشد.
2. طبیعت آن مطلقاً سرد و تر در دوم است.
3. مفتح سدهها و مدر بول و نرم کننده شکم میباشد.
4. برای افراد با مزاج گرم و صفراوی و دموی و جوانان و در مناطق گرم مناسب است.
5. خوردن پخته آن غذائیت کمی داشته ولی تولید خلط خوب میکند.
6. از بین برنده یرقان میباشد.
7. موجب نفخ، سنگینی در معده و قولنج شده و اشتها را نیز کم میکند.
8. مصلح آن پختن آن با روغن و اضافه کردن فلفل و خردل و آبکامه و نعناع میباشد.
انار(رمّان)
1. بری و بستانی دارد و بهترین آن بستانی، رسیده، بزرگ دانه، شیرین، شاداب و بیدانه آن است.
2. طبیعت آن مطلقاً سرد و تر بوده و دارای قوت قابضه نیز میباشد.
3. غذائیت کمی داشته ولی موجب تولید خلط صالح میشود.
4. نفّاخ بوده لهذا در گرممزاجان باعث نعوظ میگردد.
5. جالی، مفتح، ملین و مدر ادرار میباشد.
6. خوردن آن بعد از غذا در گرممزاجان سبب تخلیه معده میگردد.
7. انار میخوش در سردی و تری مایل به اعتدال بوده و در سایر افعال مشابه انار شیرین است و در تسکین تیزی صفرا و ثوران آن اثری بیشتری داشته و برای صفراوی مزاجان مناسبتر است.
8. آشامیدن آب انارین[1] که با پیة داخل آن گرفته باشند با شکر، برای اسهال صفرا و تقویت معده و یرقان و جرب و خارش مفید است.
انجیر(تین)
1. انواع بری و بستانی و کوهی دارد که هر یک نر یا ماده و سفید یا سیاه میباشند.
2. بهترین انجیر آن است که شیرین و شاداب باشد (خواه سفید باشد و خواه سیاه) و بهتر است نوع سفید آن به جهت خوردن و سیاه آن جهت دوا استفاده گردد.
3. طبعیت آن در اول، گرم و در دوم، تر و برّی آن گرمتر از بستانی بوده و رطوبت کمتری دارد.
4. . تازه آن ملطف، محلل و جالی قوی میباشد.
5. برای صرع و فلج مفید است.
6. غذائیت آن از سایر میوهها بیشتر بوده و سریع نیز از معده تخلیه میشود. همچنین چاق کننده نیز میباشد.
7. برای درد سینه و سرفه و خشونت نای مفید است.
8. انجیر خشک در دوم، گرم و در اول، تر بوده ملطف میباشد و در تمام افعال ضعیفتر از تازة آن است.
9. انجیر خشک عطش آور بوده شکم را نرم کرده و مواد عفونی را به سمت پوست دفع میکند.
سیب (تفاح)
1. دارای انواع شیرین، ترش و میخوش بوده و بهترین آن رسیده، شاداب، بزرگ و لطیف آن است.
2. طبیعت شیرین آن گرم در اول و تر در دوم و ترش آن در اولِ دوم، سرد و خشک و میخوش آن در حرارت و برودت معتدل و در اول خشک.
3. خوردن و بوئیدن سیب نشاطآور بوده و سبب تقویت قلب، مغز و کبد میشود[2].
4. رب و آب سیب در تمام افعال قویتر از جرم آن بوده و برای تفریح قلب و تقویت معده و کبد و دفع سموم بسیار مؤثر است.
5. سیب میخوش تولید خلط صالح کرده، مسکن تشنگی و قی و اسهال صفراوی می باشد و در سایر افعال مانند سیب ترش است.
6. بعد از خوردن سیب نوشیدن آب مضر بوده موجب فساد معده میشود.
7. سیب ترش قابض بوده و مسکن قی و عطش میباشد و موافق معده صفراوی است.
8. گفتهشده که سیب ترش موجب فراموشی، کند ذهنی و قولنج میشود و مصلح آن عسل با دارچین است.
به (سَفَرجَل)
1. به دارای انواع شیرین و ترشِ محض و میخوش است.
2. طبیعت شیرین آن در حرارت و برودت نزدیک به اعتدال بوده و نشاط آور،. مقوی قلب و مغز و معده میباشد همچنین ادرار آور نیز میباشد.
3. طبیعت ترش آن در اول، سرد و در دوم، خشک بوده و خواص آن در تقویت معدة گرم قویتر از شیرین آن است و زیاده روی در مصرف آن مسهل به عصر خصوصاً بعد از غذا میباشد.
4. به ترش موجب جلای معده شده و در گرممزاجان سبب یبوست میشود.
5. به میخوش معتدل و در دوم، خشک بوده و خواص آن شبیه به هر دو است.
6. بوئیدن هر نوع به نشاطآور بوده و سبب تقویت قلب، روح حیوانی و نفسانی میشود.
7. به اشتها را تحریک کرده و به هضم نیز کمک می کند.
8. غذائیت به زیاد بوده اما دیر هضم میباشد.
9. مانع قی و خمار بوده و سبب تسکین تشنگی میشود.
10. مکیدن آب به دهان را خوشبو میکند.
11. ربّ بِهِ ترش در آخر اول سرد و خشک و قابض و از بین برندة قی و اسهال صفراوی بوده و مانع صعود بخارات به سر میشود همچنین موجب تسکین تشنگی و حرارت میشود.
12. شربت به همراه به لیمو جهت نشاط و تقویت قلب نظیر ندارد.
امرود(کمثّری)
1. بهترین آن شیرین و شاداب آن است.
2. طبیعت آن معتدل و مایل به حرارت و در دوم تر میباشد.
3. نشاطآور، مقوی و جالی بوده و دارای قوت قابضه و ملینه نیز میباشد و بهتر از سیب است.
4. مقوی قلب و معده و هاضمه بوده و موجب از بین رفتن خفقان و تشنگی میشود.
5. معدل خون میباشد.
6. برای سرد مزاجان و افرادی که معدة ضعیفی دارند مضر بوده و مصلح آن زنجبیل پرورده است.
آلو (اجاص)
1. دارای انواع مختلفی بوده و زمانی که به صورت مطلق بیان شود منظور آلوی زرد بخارائی میباشد.
2. طبیعت آن سرد، در اول و تر، در دوم می باشد.
3. آلو غذائیت کمی داشته، ملین بوده و سبب کم کردن تیزی صفرا میگردد.
4. تشنگی و قی صفراوی را برطرف کرده و مسهل صفرای رقیق میباشد.
5. مضر معده بوده و مصلح آن گلقند است.
گیلاس و آلبالو (قراصیا)
1. طبیعت گیلاس گرم و تر در آخر اول میباشد.
2. گیلاس سریعاز معده عبور کرده و برای خشونت حلق در افراد پیر مفید است.
3. آلبالو تشنگی را برطرف کرده و سبب تسکین تیزی و حرارت صفرا میشود همچنین موجب تقویت خیلی خوب معده و کبد گرم میشود.
شفتالو (خوخ)
1. دارای دو نوع است و بهترین آن هلوی بزرگ، شاداب و لطیف است که پوست آن نرم بوده و دانهاش به راحتی خارج میشود.
2. طبیعت آن در دوم، سرد و تر است (بعضی در اول سرد گفتهاند) و سردی و تری هلو از شفتالو زیادتر است.
3. نرم کننده شکم بوده و سبب تسکین بخارهای گرم و تشنگی میشود.
4. در گرم مزاجان موجب کم کردن جوشش خون و صفرا میگردد.
5. بدبوئی دهان را از بین میبرد.
6. برای افراد با مزاج تر مضر بوده سبب تبهای مزمن میشود و مصلح آن عسل و مربای زنجبیل است.
میوههای زمستانی
نارنج
1. ترش آن در آخر دوم، سرد و در اول، خشک است.
2. نارنج ترش لزوجتی دارد که برای نزلههای سینه و سرفههای گرم مفید است مخصوصاً اگر با پوست از وسط دو نیم کرده و پس از درآوردن تخمهای آن مقداری نبات کوبیده بر آن پاشیده و در حرارت گذاشته تا دو سه جوش بزند سپس میل کنند.
3. آشامیدن آب آن با شکر مسهل صفرا و تسکین دهنده تیزی صفرا و خون میباشد.
4. به طور کلی تمام ترشیها برای اعصاب مضر هستند ولی ضرر نارنج نسبت به بقیه ترشیها کمتر است.
5. زیاده روی در مصرف آن سبب ضعف کبد میشود و مصلح آن شکر و عسل میباشد.
نارنگی
1. طبیعت آن در اولِ دوم، سرد و در آخر آن، تر است.
2. نارنگی سبب نشاط قلب شده و خفقان را از بین میبرد.
3. موجب تسکین تیزی خون و صفرا شده و تشنگی را نیز کم میکند.
4. گر گرفتگی کبد و معده را کم کرده و ادرار آور است.
پرتقال
1. بزرگتر از نارنگی بوده و شاداب و خوش طعم و لذیذ میباشد.
2. لطیف بوده و از نظر منافع بهتر از نارنگی است.
لیمو
1. دارای انواع ترش، شیرین و میخوش است.
2. ترش آن در دوم، سرد و در اول، خشک میباشد.
3. ملطف و جالی بوده سبب از بین بردن اخلاط غلیظ و لزج میشود.
4. برای سردرد و سرگیجههای گرم ورمهای گرم حلق مفید است.
5. جهت خفقان ناشی از سودا و جوشش خون و التهاب معده و قی صفراوی مفید است.
6. برای سردمزاجان و اعصاب و سرفه مضر بوده و مصلح آن شکر و عسل میباشد.
7. طبیعت لیموی شیرین سرد و تر بوده و در منافع، بسیار ضعیفتر از لیمو ترش است اما مضر اعصاب نیست.
اترج
1. دارای دو نوع بوده که نوع کوچک آن را ترنج و نوع بزرگ آن را بالنگ میگویند.
2. طبیعت پوست زرد آن، گرم در اول و خشک در دوم و شحم آن یعنی لحم آن که در زیر پوست زرد آن است، شیرین است سرد و تر در دوم ولکن برودت آن زیاده[3] از رطوبت آن است و مغز ترش آن در آخر دوم[4] سرد و خشک و
3. ترش آن ملطف و صاف کنندة روح طبیعی و خون از صفرا و مسکن قی صفراوی میباشد.
4. ترش آن جهت خفقان گرم و تقویت کبد و معده و تسکین حرارت احشا مفید است.
میوههای خشک
بادام (لوز)
1. دارای انواع مختلفی میباشد که بهترین آن بادامی است که پوست آن نازک بوده که با دست شکسته و جدا میگردد که آن را بادام کاغذی مینامند.
2. طبیعت آن در اول گرم و تر است.
3. بادام با شکر غذائیت زیادی داشته، چاق کننده بوده و سبب افزایش تولید منی نیز میگردد.
4. سبب تسکین حدت ادرار شده و نرم کننده شکم میباشد.
5. مصرف چقاله بادام با پوست، مقوی ریشه دندان بوده و موجب تسکین حرارت دهان میشود.
6. برای معدههای سرد و تر سنگین بوده و به کندی هضم میشود.
7. برای احشا مضر بوده و مصلح آن مصطکی میباشد.
پسته (فستق)
1. دارای انواع بستانی و کوهی میباشد.
2. بهترین انواع آن دارای دانههای بزرگ، پوست نازک و سفید، مغز سبز و چرب میباشد.
3. طبیعت مغز آن در دوم، گرم و خشک و دارای رطوبت فضلیه هم میباشد.
4. پسته سبب تقویت نیروی جنسی شده و تولید منی را زیاد میکند.
5. ذهن و مغز را تقویت میکند.
6. جهت سرفه، قلب، خفقان و قی مفید است.
7. مغز پسته مضر معده بوده و مصلح آن زردآلو میباشد.
فندق (بندق)
1. طبیعت آن گرم در آخرِ اول و خشک در اوایل آن میباشد.
2. تقویت کننده نیروی جنسی می باشد.
3. مقوی امعا مخصوصاً معای صائم میباشد.
4. زیاد کننده جوهر دماغ میباشد.
5. برای معده مضر بوده و مصلح آن میبه میباشد.
گردو (جوز)
1. طبیعت آن در دوم، گرم و در اول، خشک بوده و دارای رطوبت فضلیه میباشد.
2. گردوی تازه گرمی و خشکی کمتری داشته ولی رطوبت فضلیة بیشتری دارد.
3. محلل و بسیار لطیف بوده و نرم کننده شکم میباشد.
4. تقویت کننده اعضای رئیسه مخصوصاً مغز بوده و نیروی جنسی را نیز تحریک میکند.
5. زیادهروی در مصرف آن موجب ورم لوزهها و بثورات دهانی میگردد (مخصوصاً در گرممزاجان)
6. مصلح آن مکیدن انار و خوردن سکنجبین است.
نارگیل (نارجیل)
1. طبیعت مغز تازة آن در وسطِ دوم، گرم و در اول، خشک بوده و دارای رطوبت فضلیه میباشد. طبیعت خشک آن در آخرِ دوم، گرم و در اولِ دوم، خشک است.
2. سبب تقویت حرارت غریزی شده و چاق کننده نیز میباشد.
3. تولید خلط صالح کرده و موجب افزایش تولید منی میشود.
4. سبب تسخین کلیه و کمر در سردمزاجان می شود.
5. جرم نارگیل دیر هضم بوده و سبب تولید سده نیز میگردد.
6. مصلح آن در سردمزاجان شکر و نبات و در گرممزاجان میوههای ترش و لیمو و هندوانه میباشد.
شاه بلوط
1. قسمی از بلوط است که حرارت کمی همراه قبض دارد.
2. غذائیت آن غالب بوده و چاق کننده بدن و چربی کلیهها میباشد.
3. بو دادة آن موجب تحریک و تقویت نیروی جنسی میشود.
4. موجب تقویت بدن شده و برای دفع سموم بینهایت مؤثر است.
زرشک (امبرباریس و انبرنارس)
1. طبیعت آن سرد و خشک در سوم بوده و دارای قوت قابضه و تریاقیّه میباشد.
2. از بین برنده صفرا بوده و موجب تسکین تشنگی و حرارت معده و کبد میشود.
3. موجب کم کردن جوشش خون میشود.
4. سبب تقویت قلب، کبد و معدة گرم میشود.
5. آب زرشک مانع تهوع و استفراغ میشود.
6. زرشک برای اشخاص با مزاج بلغمی و سوداوی مضر بوده و مصلح آن در سردمزاجان قرنفل و در غیر آنها شکر و شیرینیمیباشد
انگور (عنب)
1. بهترین نوع آن، سفید، رسیدة شیرین و بزرگ دانة آن است که پوست آن نازک و تخم آن کوچک باشد.
2. انگور انواع مختلفی داشته و بهترین و لطیفترین آنها شامل عسکری، صاحبی، مثقالی، فخری، خلیلی و کشمشی میباشد.
3. طبیعت انگور رسیده در آخرِ اول، گرم و تر ...
میوهها و خواص آنها
انگور (عنب)
1. بهترین نوع آن، سفید، رسیدة شیرین و بزرگ دانة آن است که پوست آن نازک و تخم آن کوچک باشد.
2. انگور انواع مختلفی داشته و بهترین و لطیفترین آنها شامل عسکری، صاحبی، مثقالی، فخری، خلیلی و کشمشی میباشد.
3. طبیعت انگور رسیده در آخرِ اول، گرم و تر میباشد و بعضی انگور بسیار شیرین را تا دوم، گرم و تر دانستهاند.
4. انگور از نظر غذائیت از بهترین میوهها میباشد.
5. چاق کننده و مقوی بوده و موجب تولید خون صالح و خوب میشود.
6. از خواص انگور جالی بودن و سریعالانحدار بودن آن میباشد ولی میتواند سبب نفخ شود.
7. مصرف انگور تازه مضر بوده و باید یک تا دو روز بعد از چیده شدن مصرف گردد.
8. نوشیدن آب سرد بعد از انگور بینهایت مضر بوده و سبب فاسد شدن آن، استسقاء و تبهای عفونی میشود.
9. انگور برای معدههای سرد و باد دار معدة رطبة ریحیه؟ مضر بوده و اصلاح آن با رازیانه و زیره میباشد.
10. مفسد آن و مورث استسقاء و تبهای عفن. و انگور مضر معدة رطبة ریحیه. مصلح آن زیره و رازیانه.
مویز (زبیب)
1. بر حسب انواع انگور مختلف بوده و بهترین آن پرگوشت، بزرگ، شیرین و کم دانة آن بوده و برعکس، نوع خشک، کم گوشت و پردانة آن بدترین نوع مویز میباشد.
2. طبیعت آن بر حسب انواع انگور مختلف میباشد. مویزی که از انگور سفید تهیه میشود گرمی آن کمتر از سیاه آن میباشد.
3. مویز سبب تقویت کبد شده و چاق کننده نیز میباشد.
4. در سردمزاجها موجب تحریک غریزه جنسی میگردد.
غوره (حصرم)
1. طبیعت مطلق آن (از هر نوع باشد) در اولِ دوم، سرد و در آخر، خشک بوده و و عصارة آن سرد و خشکتر از آن است.
2. غوره سبب کاهش حرارت خون و صفرا شده همچنین میتواند سبب از بین بردن صفرا شود. قامع صفرا؟
3. غوره مقطع بلغمِ تولید شده در معده بوده و کمِ آن حابس طبع و مانع انصباب مواد میشود.
4. مصرف غوره موجب تقویت کبد و بدن میشود.
5. غوره سبب برطرف شدن تشنگی و سستی اعضا میشود.
خربزه (بطیخ)
1. خربزه انواع مختلفی داشته و بهترین نوع آن لطیف، نازک، شیرین، آبدار و معطر آن است.
2. طبیعت آن در حرارت معتدل و در دوم تر و شیرین آن در اواسط درجه دوم، گرم بوده و گرمک آن در گرمی و تری معتدل است.
3. خربزه جالی، مقطع، ملطف و سریعالنفوذ بوده و سبب افزایش رطوبت مغز و بدن میگردد.
4. بازکننده سده بوده و برای استسقاء و یرقان مفید است (مخصوصاً گرمک آن).
5. خربزه موجب افزایش شیر و عرق و ادرار شده و همچنین چاق کننده نیز میباشد.
6. در مزاجهای دموی و صفراوی و مخصوصاً در مناطق گرم بسیار مضر بوده و باید از مصرف آن هنگام گرسنگی و ناشتا اجتناب کرد.
7. بهترین زمان مصرف خربزه، بین دو وعدة غذا بوده و از مصرف آن بلافاصله بعد از غذا باید پرهیز نمود.
8. مصرف آب بعد از خربزه مضر میباشد.
هندوانه (بطیخ زقی)
1. انواع مختلفی داشته و بهترین آن رسیده، شیرین، شاداب، شکننده و بیریشة آن است خواه رنگ آن زرد و عسلی و نباتی باشد خواه سرخ.
2. طبیعت آن در اولِ دوم، سرد و در آخر آن، تر است.
3. هندوانه موجب تسکین تیزی صفرا و خون شده و سبب کاهش تشنگی میشود.
4. سبب تولید خون رقیق و بلغم شیرین شده، به همین دلیل موجب افزایش رطوبت بدن میگردد.
5. مدر ادرار است.
6. جهت تبهای محرقه و غب خالص مفید است.
7. مصرف هندوانه با سکنجبین جهت یرقان و مواد صفراوی که دچار احتراق شدهاند، مفید است.
8. با شیرخشت برای تبهای گرم و دفع خلط ردی مفید است.
9. بهترین زمان جهت مصرف هندوانه بین دو وعدة غذا میباشد (زمانی که غذای وعدة اول از معده تخلیه شده است).
10. خوردن هندوانه بلافاصله بعد از غذا موجب فاسد شدن هضم میگردد.
11. مصرف ناشتای آن مخصوصاً در هوای گرم و غلبة تشنگی مضر است.
12. هندوانه در سردمزاجها موجب ضعف نیروی جنسی و درد مفاصل میشود.
خیار(قثد و قثا)
1. هر دو نوع آن سرد و تر در دوم است.
2. خوردن آن جهت تسکین حرارت صفرا و خون و التهاب احشا مفید است. همچنین دافع یرقان هم میباشد.
3. خیار سبب دفع تشنگی و شده و مدر بول نیز میباشد.
4. خیار برای سردمزاجها مضر بوده و خام کنندة غذا میباشد.
5. مصلح آن در گرممزاجها سکنجبین و در سردمزاجها سیاهدانه و زنیان و عسل و معجونهای گرم میباشد.
کدو (قرع)
1. انواع مختلفی داشته و بهترین آن سفید، شیرین و نازک آن است که ریشهدار نباشد و از نظر بزرگی و کوچکی در حد متوسط باشد.
2. طبیعت آن مطلقاً سرد و تر در دوم است.
3. مفتح سدهها و مدر بول و نرم کننده شکم میباشد.
4. برای افراد با مزاج گرم و صفراوی و دموی و جوانان و در مناطق گرم مناسب است.
5. خوردن پخته آن غذائیت کمی داشته ولی تولید خلط خوب میکند.
6. از بین برنده یرقان میباشد.
7. موجب نفخ، سنگینی در معده و قولنج شده و اشتها را نیز کم میکند.
8. مصلح آن پختن آن با روغن و اضافه کردن فلفل و خردل و آبکامه و نعناع میباشد.
انار(رمّان)
1. بری و بستانی دارد و بهترین آن بستانی، رسیده، بزرگ دانه، شیرین، شاداب و بیدانه آن است.
2. طبیعت آن مطلقاً سرد و تر بوده و دارای قوت قابضه نیز میباشد.
3. غذائیت کمی داشته ولی موجب تولید خلط صالح میشود.
4. نفّاخ بوده لهذا در گرممزاجان باعث نعوظ میگردد.
5. جالی، مفتح، ملین و مدر ادرار میباشد.
6. خوردن آن بعد از غذا در گرممزاجان سبب تخلیه معده میگردد.
7. انار میخوش در سردی و تری مایل به اعتدال بوده و در سایر افعال مشابه انار شیرین است و در تسکین تیزی صفرا و ثوران آن اثری بیشتری داشته و برای صفراوی مزاجان مناسبتر است.
8. آشامیدن آب انارین[1] که با پیة داخل آن گرفته باشند با شکر، برای اسهال صفرا و تقویت معده و یرقان و جرب و خارش مفید است.
انجیر(تین)
1. انواع بری و بستانی و کوهی دارد که هر یک نر یا ماده و سفید یا سیاه میباشند.
2. بهترین انجیر آن است که شیرین و شاداب باشد (خواه سفید باشد و خواه سیاه) و بهتر است نوع سفید آن به جهت خوردن و سیاه آن جهت دوا استفاده گردد.
3. طبعیت آن در اول، گرم و در دوم، تر و برّی آن گرمتر از بستانی بوده و رطوبت کمتری دارد.
4. . تازه آن ملطف، محلل و جالی قوی میباشد.
5. برای صرع و فلج مفید است.
6. غذائیت آن از سایر میوهها بیشتر بوده و سریع نیز از معده تخلیه میشود. همچنین چاق کننده نیز میباشد.
7. برای درد سینه و سرفه و خشونت نای مفید است.
8. انجیر خشک در دوم، گرم و در اول، تر بوده ملطف میباشد و در تمام افعال ضعیفتر از تازة آن است.
9. انجیر خشک عطش آور بوده شکم را نرم کرده و مواد عفونی را به سمت پوست دفع میکند.
سیب (تفاح)
1. دارای انواع شیرین، ترش و میخوش بوده و بهترین آن رسیده، شاداب، بزرگ و لطیف آن است.
2. طبیعت شیرین آن گرم در اول و تر در دوم و ترش آن در اولِ دوم، سرد و خشک و میخوش آن در حرارت و برودت معتدل و در اول خشک.
3. خوردن و بوئیدن سیب نشاطآور بوده و سبب تقویت قلب، مغز و کبد میشود[2].
4. رب و آب سیب در تمام افعال قویتر از جرم آن بوده و برای تفریح قلب و تقویت معده و کبد و دفع سموم بسیار مؤثر است.
5. سیب میخوش تولید خلط صالح کرده، مسکن تشنگی و قی و اسهال صفراوی می باشد و در سایر افعال مانند سیب ترش است.
6. بعد از خوردن سیب نوشیدن آب مضر بوده موجب فساد معده میشود.
7. سیب ترش قابض بوده و مسکن قی و عطش میباشد و موافق معده صفراوی است.
8. گفتهشده که سیب ترش موجب فراموشی، کند ذهنی و قولنج میشود و مصلح آن عسل با دارچین است.
به (سَفَرجَل)
1. به دارای انواع شیرین و ترشِ محض و میخوش است.
2. طبیعت شیرین آن در حرارت و برودت نزدیک به اعتدال بوده و نشاط آور،. مقوی قلب و مغز و معده میباشد همچنین ادرار آور نیز میباشد.
3. طبیعت ترش آن در اول، سرد و در دوم، خشک بوده و خواص آن در تقویت معدة گرم قویتر از شیرین آن است و زیاده روی در مصرف آن مسهل به عصر خصوصاً بعد از غذا میباشد.
4. به ترش موجب جلای معده شده و در گرممزاجان سبب یبوست میشود.
5. به میخوش معتدل و در دوم، خشک بوده و خواص آن شبیه به هر دو است.
6. بوئیدن هر نوع به نشاطآور بوده و سبب تقویت قلب، روح حیوانی و نفسانی میشود.
7. به اشتها را تحریک کرده و به هضم نیز کمک می کند.
8. غذائیت به زیاد بوده اما دیر هضم میباشد.
9. مانع قی و خمار بوده و سبب تسکین تشنگی میشود.
10. مکیدن آب به دهان را خوشبو میکند.
11. ربّ بِهِ ترش در آخر اول سرد و خشک و قابض و از بین برندة قی و اسهال صفراوی بوده و مانع صعود بخارات به سر میشود همچنین موجب تسکین تشنگی و حرارت میشود.
12. شربت به همراه به لیمو جهت نشاط و تقویت قلب نظیر ندارد.
امرود(کمثّری)
1. بهترین آن شیرین و شاداب آن است.
2. طبیعت آن معتدل و مایل به حرارت و در دوم تر میباشد.
3. نشاطآور، مقوی و جالی بوده و دارای قوت قابضه و ملینه نیز میباشد و بهتر از سیب است.
4. مقوی قلب و معده و هاضمه بوده و موجب از بین رفتن خفقان و تشنگی میشود.
5. معدل خون میباشد.
6. برای سرد مزاجان و افرادی که معدة ضعیفی دارند مضر بوده و مصلح آن زنجبیل پرورده است.
آلو (اجاص)
1. دارای انواع مختلفی بوده و زمانی که به صورت مطلق بیان شود منظور آلوی زرد بخارائی میباشد.
2. طبیعت آن سرد، در اول و تر، در دوم می باشد.
3. آلو غذائیت کمی داشته، ملین بوده و سبب کم کردن تیزی صفرا میگردد.
4. تشنگی و قی صفراوی را برطرف کرده و مسهل صفرای رقیق میباشد.
5. مضر معده بوده و مصلح آن گلقند است.
گیلاس و آلبالو (قراصیا)
1. طبیعت گیلاس گرم و تر در آخر اول میباشد.
2. گیلاس سریعاز معده عبور کرده و برای خشونت حلق در افراد پیر مفید است.
3. آلبالو تشنگی را برطرف کرده و سبب تسکین تیزی و حرارت صفرا میشود همچنین موجب تقویت خیلی خوب معده و کبد گرم میشود.
شفتالو (خوخ)
1. دارای دو نوع است و بهترین آن هلوی بزرگ، شاداب و لطیف است که پوست آن نرم بوده و دانهاش به راحتی خارج میشود.
2. طبیعت آن در دوم، سرد و تر است (بعضی در اول سرد گفتهاند) و سردی و تری هلو از شفتالو زیادتر است.
3. نرم کننده شکم بوده و سبب تسکین بخارهای گرم و تشنگی میشود.
4. در گرم مزاجان موجب کم کردن جوشش خون و صفرا میگردد.
5. بدبوئی دهان را از بین میبرد.
6. برای افراد با مزاج تر مضر بوده سبب تبهای مزمن میشود و مصلح آن عسل و مربای زنجبیل است.
میوههای زمستانی
نارنج
1. ترش آن در آخر دوم، سرد و در اول، خشک است.
2. نارنج ترش لزوجتی دارد که برای نزلههای سینه و سرفههای گرم مفید است مخصوصاً اگر با پوست از وسط دو نیم کرده و پس از درآوردن تخمهای آن مقداری نبات کوبیده بر آن پاشیده و در حرارت گذاشته تا دو سه جوش بزند سپس میل کنند.
3. آشامیدن آب آن با شکر مسهل صفرا و تسکین دهنده تیزی صفرا و خون میباشد.
4. به طور کلی تمام ترشیها برای اعصاب مضر هستند ولی ضرر نارنج نسبت به بقیه ترشیها کمتر است.
5. زیاده روی در مصرف آن سبب ضعف کبد میشود و مصلح آن شکر و عسل میباشد.
نارنگی
1. طبیعت آن در اولِ دوم، سرد و در آخر آن، تر است.
2. نارنگی سبب نشاط قلب شده و خفقان را از بین میبرد.
3. موجب تسکین تیزی خون و صفرا شده و تشنگی را نیز کم میکند.
4. گر گرفتگی کبد و معده را کم کرده و ادرار آور است.
پرتقال
1. بزرگتر از نارنگی بوده و شاداب و خوش طعم و لذیذ میباشد.
2. لطیف بوده و از نظر منافع بهتر از نارنگی است.
لیمو
1. دارای انواع ترش، شیرین و میخوش است.
2. ترش آن در دوم، سرد و در اول، خشک میباشد.
3. ملطف و جالی بوده سبب از بین بردن اخلاط غلیظ و لزج میشود.
4. برای سردرد و سرگیجههای گرم ورمهای گرم حلق مفید است.
5. جهت خفقان ناشی از سودا و جوشش خون و التهاب معده و قی صفراوی مفید است.
6. برای سردمزاجان و اعصاب و سرفه مضر بوده و مصلح آن شکر و عسل میباشد.
7. طبیعت لیموی شیرین سرد و تر بوده و در منافع، بسیار ضعیفتر از لیمو ترش است اما مضر اعصاب نیست.
اترج
1. دارای دو نوع بوده که نوع کوچک آن را ترنج و نوع بزرگ آن را بالنگ میگویند.
2. طبیعت پوست زرد آن، گرم در اول و خشک در دوم و شحم آن یعنی لحم آن که در زیر پوست زرد آن است، شیرین است سرد و تر در دوم ولکن برودت آن زیاده[3] از رطوبت آن است و مغز ترش آن در آخر دوم[4] سرد و خشک و
3. ترش آن ملطف و صاف کنندة روح طبیعی و خون از صفرا و مسکن قی صفراوی میباشد.
4. ترش آن جهت خفقان گرم و تقویت کبد و معده و تسکین حرارت احشا مفید است.
میوههای خشک
بادام (لوز)
1. دارای انواع مختلفی میباشد که بهترین آن بادامی است که پوست آن نازک بوده که با دست شکسته و جدا میگردد که آن را بادام کاغذی مینامند.
2. طبیعت آن در اول گرم و تر است.
3. بادام با شکر غذائیت زیادی داشته، چاق کننده بوده و سبب افزایش تولید منی نیز میگردد.
4. سبب تسکین حدت ادرار شده و نرم کننده شکم میباشد.
5. مصرف چقاله بادام با پوست، مقوی ریشه دندان بوده و موجب تسکین حرارت دهان میشود.
6. برای معدههای سرد و تر سنگین بوده و به کندی هضم میشود.
7. برای احشا مضر بوده و مصلح آن مصطکی میباشد.
پسته (فستق)
1. دارای انواع بستانی و کوهی میباشد.
2. بهترین انواع آن دارای دانههای بزرگ، پوست نازک و سفید، مغز سبز و چرب میباشد.
3. طبیعت مغز آن در دوم، گرم و خشک و دارای رطوبت فضلیه هم میباشد.
4. پسته سبب تقویت نیروی جنسی شده و تولید منی را زیاد میکند.
5. ذهن و مغز را تقویت میکند.
6. جهت سرفه، قلب، خفقان و قی مفید است.
7. مغز پسته مضر معده بوده و مصلح آن زردآلو میباشد.
فندق (بندق)
1. طبیعت آن گرم در آخرِ اول و خشک در اوایل آن میباشد.
2. تقویت کننده نیروی جنسی می باشد.
3. مقوی امعا مخصوصاً معای صائم میباشد.
4. زیاد کننده جوهر دماغ میباشد.
5. برای معده مضر بوده و مصلح آن میبه میباشد.
گردو (جوز)
1. طبیعت آن در دوم، گرم و در اول، خشک بوده و دارای رطوبت فضلیه میباشد.
2. گردوی تازه گرمی و خشکی کمتری داشته ولی رطوبت فضلیة بیشتری دارد.
3. محلل و بسیار لطیف بوده و نرم کننده شکم میباشد.
4. تقویت کننده اعضای رئیسه مخصوصاً مغز بوده و نیروی جنسی را نیز تحریک میکند.
5. زیادهروی در مصرف آن موجب ورم لوزهها و بثورات دهانی میگردد (مخصوصاً در گرممزاجان)
6. مصلح آن مکیدن انار و خوردن سکنجبین است.
نارگیل (نارجیل)
1. طبیعت مغز تازة آن در وسطِ دوم، گرم و در اول، خشک بوده و دارای رطوبت فضلیه میباشد. طبیعت خشک آن در آخرِ دوم، گرم و در اولِ دوم، خشک است.
2. سبب تقویت حرارت غریزی شده و چاق کننده نیز میباشد.
3. تولید خلط صالح کرده و موجب افزایش تولید منی میشود.
4. سبب تسخین کلیه و کمر در سردمزاجان می شود.
5. جرم نارگیل دیر هضم بوده و سبب تولید سده نیز میگردد.
6. مصلح آن در سردمزاجان شکر و نبات و در گرممزاجان میوههای ترش و لیمو و هندوانه میباشد.
شاه بلوط
1. قسمی از بلوط است که حرارت کمی همراه قبض دارد.
2. غذائیت آن غالب بوده و چاق کننده بدن و چربی کلیهها میباشد.
3. بو دادة آن موجب تحریک و تقویت نیروی جنسی میشود.
4. موجب تقویت بدن شده و برای دفع سموم بینهایت مؤثر است.
زرشک (امبرباریس و انبرنارس)
1. طبیعت آن سرد و خشک در سوم بوده و دارای قوت قابضه و تریاقیّه میباشد.
2. از بین برنده صفرا بوده و موجب تسکین تشنگی و حرارت معده و کبد میشود.
3. موجب کم کردن جوشش خون میشود.
4. سبب تقویت قلب، کبد و معدة گرم میشود.
5. آب زرشک مانع تهوع و استفراغ میشود.
6. زرشک برای اشخاص با مزاج بلغمی و سوداوی مضر بوده و مصلح آن در سردمزاجان قرنفل و در غیر آنها شکر و شیرینیمیباشد
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 16:59 توسط سید مهدی
|
ایا مي دانيد در طب سنتي اصيل ايراني هيچ بيماري بدون درمان نيست